componist
* Lowestoft (Suffolk) 22-11-1913
† Aldeburgh (Suffolk) 04-12-1976
De Engelse componist Benjamin Britten (1913-1976) werd geboren in Lowestoft in Suffolk. Op vijfjarige leeftijd begon hij met pianospelen en componeren, en vanaf 1925 kreeg hij les in compositie bij Frank Bridge. Van 1930 tot 1933 studeerde hij aan het Royal College of Music in Londen, compositie bij John Ireland en piano bij Arthur Benjamin. Met alleen traditionele middelen wist hij amusante, ontroerende, indringende en affectvolle muziek te schrijven wat waarschijnlijk de rede is van zijn enorme succes.
Ook al zoekt hij voor zijn werk de beste voorbeelden, (uit de Elizabethaanse periode, en van Stravinsky), toch draagt het een zeer persoonlijke stempel. De basis daarvoor is de Engelse vocale muziek, (het volkslied) die zowel bepalend is, voor zijn melodische lijn als voor zijn ritmen. Zijn vocale werken zijn daardoor het sterkst. In combinatie met een sterk gevoel voor het theater, leidde dit tot een voorkeur voor de opera.
De eerste composities van Benjamin Britten, die bekend werden zijn "Sinfonietta" en "Variaties op een thema van Frank Bridge". In 1939 vestigde Britten zich met zijn vriend, de tenor Peter Pears, in de Verenigde Staten van Amerika. Zij bleven daar drie jaar. Tijdens dit verblijf werd de "Sinfonia da Requiem" voor het eerst uitgevoerd in de Carnegie Hall.
Na zijn terugkeer in Groot-Brittannië werd Benjamin Britten wereldberoemd met zijn tweede opera Peter Grimes (1945), een realistische volksopera. Een jaar later herhaalde hij zijn succes met "The young Person's Guide to the Orchestra".Later zocht hij voor zijn opera's ook nieuwe wegen, zoals in The rape of Lucretia (1946), waarin hij de contemplatieve commentaren (vrome bespiegelingen) liet zingen door twee solisten in plaats van door het koor.
Hoogtepunt in zijn vocale oeuvre is het War Requiem (1961). Hierin worden de gedichten van de in de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde Wilfred Owen gecombineerd met de Latijnse tekst van de liturgie. Brittens orkestrale werken worden minder belangrijk gevonden.
Zijn meest gespeelde orkestwerk is The young persons guide to the orchestra (1946, Purcell-variaties), oorspronkelijk gecomponeerd als muziek bij een voor de jeugd bestemde filmdocumentaire over muziekinstrumenten.
Omdat zijn productie bijzonder groot is, wisselt het niveau, maar in zijn beste werken bereikte hij zeker de hoogte, die hem tot een van de belangrijkste 20ste-eeuwse componisten maakt. Ook heeft hij naam gemaakt als dirigent van eigen werk en als pianist. Samen met de tenor Peter Pears vormde hij jarenlang een bekend duo.
In 1948 stelde hij het Aldeburgh in, dat uitgroeide tot een belangrijke (jaarlijkse) muziekmanifestatie. Zijn vijftien opera's, liederencycli en koorwerken vormen het belangrijkste deel van zijn oeuvre. Hoewel hij geen vernieuwer was, was zijn werk wel eigentijds te noemen.
Britten was ook geliefd en gewaardeerd bij zijn collega-componisten. Zo droeg Sjostakovitsj zijn "Veertiende symfonie" aan hem op. Benjamin Britten overleed in 1976 te Aldeburgh. Hij wordt beschouwd als de leidende componist van zijn generatie in Engeland, de belangrijkste sinds Purcell.
Opera`s
Paul Bunyan (1941; W.H. Auden)
Peter Grimes (1945)
The rape of Lucretia (1946)
Albert Herring (1947; E. Crozier)
The beggar's opera (1948; n. John Gay)
The little sweep (1949; kinderopera, E. Crozier)
Billy Budd (1951; E.M. Foster en E. Crozier)
Gloriana (1953; W. Plomer) (ter gelegenheid van de kroning van koningin Elizabeth II)
The turn of the screw (1954; M. Piper)
A midsummer night`s dream (1960)
Libretto van Benjamin Britten en Peter Pears, naar William Shakespeare.
Opera in 3 aktes.
Plaats en tijd, Bos bij Athene, paleis van Theseus, mythische tijd.
Première, Aldenburgh (Suffolk)(Jubilee Hall) op 11-06-1960.
Death in Venice (1973; n. Th. Mann)
Libretto van Myfanwy Piper, naar het boek van Thomas Mann.
Opera in 2 aktes.
Plaats en tijd, München en Venetië, omstreeks 1910.
Première, Snape (The Maltings) op 16-06-1973
Andere werken
Orkestmuziek
Kamermuziek
Liederen
